Innovatieve stadstuinbouw in een duurzame stad.

De Nederlandse tuinbouwsector is mondiaal een van de grootste spelers  misschien wel de grootste.
Zeker de Sierteeltsector is de grootste ter wereld,Nederland staat wereldwijd bekend om zijn hoogwaardige product en om zijn innovatie.
Er zijn zeker wel een aantal ontwikkelingen gaande in eigen land aangaande stadstuinbouw maar grofweg kan ik toch wel zeggen dat het meeste nieuws omtrent dit onderwerp uit de Verenigde Staten komt.

In veel steden in de V.S zijn ze al jaren,vaak min of meer gedwongen door de situatie , bezig met Urban-farming en komen er uit steden als Detroit en New York al heel veel positieve berichten.
Growing Power is zo’n initiatief,Will Allen de oprichter is een groot promoter en een goed voorbeeld van succesvolle stadstuinbouw.
Dichterbij , in Amsterdam horen we de laatste tijd ook steeds meer geluiden over deze vorm van tuinbouw in de stedelijke omgeving.

Onlangs zijn er tijdens een symposium drie initiatieven gepresenteerd over stadstuinbouw in Amsterdam.
Deze initiatieven zijn plannen van tuinbouw-ondernemers en investeerders om bijvoorbeeld Aardbeien
in leegstaande kantoorgebouwen te gaan kweken,de zogenaamde “Amstel-Berrie”.

Brandnetels kunnen worden verwerkt tot een hennep-achtig materiaal en zo worden gebruikt om bijvoorbeeld kleding mee te vervaardigen.
Voorlopig blijft het echter nog bij praten en plannen maken.en dreigen we hier als een van de grootste tuinbouw-naties ter wereld achterop te raken bij landen als bijvoorbeeld de V.S en Singapore.

Grote plannen zijn er ook overal ter wereld voor verticale farms,u kent ze veel de bouwtekeningen van grote en vooral hoge gebouwen die ontworpen zijn voor kweken en fokken.
Het zou veel meer moeite lonen om de energie die nu in deze plannen word gestopt te steken in plannen om kwekerijen te kunnen maken in elk soort leegstaand kantoorpand.
Natuurlijk moeten we ons nu eens duidelijk gaan beseffen dat de manier waarop we nu al decennia ons voedsel kweken niet heel veel langer meer is vol te houden.

De energie verslindende manier waarmee de Tuin en Akkerbouw wereldwijd de derde industrie is die het meeste energie verbruikt.
Kortom we worden ons er steeds meer bewust van dat de afstand tussen producent en consument kleiner moet worden.
Eigenlijk zo’n beetje terug naar de manier van tuinbouw zoals we dat gewend waren tot een jaar of twintig,vijfentwintig jaar geleden toen we in Amsterdam bijvoorbeeld een prachtig tuinbouwgebied hadden liggen,genaamd;Sloten.

Een mooi landelijk gebied met kleine tuinbouw bedrijven die hun waar of in Aalsmeer of in Amsterdam konden laten veilen, dit vonden we toen een achterhaald tuinbouwgebied omdat alles groter moest,monoculturen,globalisatie in de tuinbouwsector tot gevolg.
Maar nu komt iedereen er langzaam maar zeker achter dat dit allemaal zo gek nog niet was.
Ondertussen bestaat Sloten niet meer als tuinbouwgebied, het moest plaatsmaken voor Amsterdam’s ambitie om de Olympische Spelen van 1992 te mogen organiseren.
Ondertussen moeten we ook inzien dat we op een bepaald vlak ver voor liggen op de V.S, de manier waarop wij hier al jaren tuinieren in de stad in de vorm van de nog steeds populaire volkstuin is iets wat ze in de V.S in de vorm van Community Gardens nu aan het uitvinden zijn.
Wat we in de V.S momenteel wel al volop zien is een groot aantal roof-gardens waar al dan niet op bedrijfsmatige manier word gekweekt.
Dichterbij huis was er onlangs  nog de tuin op het dak van de bibliotheek in Brussel.

Enhanced by Zemanta
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s